منصب است . ص 312 رضىّ الدّين نيشابورى ، در بدائع الملح كه سابقا در همين كتاب معرّفى شده است در ورق 59 ب نام او آمده است و عنوان منشىء النّظر براى او به كار رفته است كه اشاره است به اهتمام او در تدوين و تأسيس قواعد علم مناظره . ص 316 ملك معظّم كه ولىّ عهد است ، ظاهرا مراد عماد الدّين پهلوان پسر نصرة الدّين هزارسپ است كه در همين ترجمهء سيره ص 200 و 226 ، و نيز در مجمع الآداب بشمارهء 1014 مذكور است . عبارت ابن الفوطى به اختصار اينست : عماد الدّين ابو المظفّر البهلوان بن هزارسب بن بنگير بن عياض اللّرى صاحب الجبال المتسلّط على جبال اللّر ، و هى مملكة وسيعة و جبال منيعة كثيرة الخيرات ، و هى مقصد لكلّ من خانه الزّمان ، و هذه البلاد فى اهتمامهم الى الآن . مقدّمهء مصحّح ص س نيز ديده شود . ص 341 صدر الدّين خجندى ، دو نفر از آل خجند را ابن الفوطى در حرف عين از مجمع الآداب ذكر كرده است . عضد الدّين ابو محمّد ثابت بن عبد الصّمد بن محمّد ابن عبد اللّطيف الواعظ ، كه از وى شعرى در وصف زردالوى اصفهان نقل كرده ( شمارهء 626 ) ، و علاء الدّين ابو محمّد ثابت بن محمّد بن احمد بن ثابت خطيب بلخ كه اين قطعه را از خطّ او نقل كرده : إذا أفادك إنسان بفائدة * من العلوم فأدمن شكره أبدا و قل : فلان جزاه اللّه صالحة * أفادنيها ، و لا تشرك به أحدا ( شمارهء 1494 ) . وى به شيراز منتقل گرديد و در 637 در 89 سالگى درگذشت ( حاشيهء مصطفى جواد به نقل از ابن تغرى بردى 6 : 316 و شذرات الذّهب و